Freddie Ljungberg, Arsenal’in geleceği için çalışıyor

Bu yazı, 21 Haziran 2019 tarihinde The Guardian'da yayımlanmıştır. !!window.__es_gtm_helper.inject_ad('outstream','1051713903outstream', !!0, !!0, !!0) --> Zorlu bir UEFA Avrupa Ligi finali oynayan Arsenal'de, etkisiz kalan Mesut Özil yerine oyuna Joe Wilcock’un alınması oldukça sembolik bir andı. Kulübün en çok maaş alan ve en yüksek statülü oyuncularından biri, Premier Lig’de sadece 64 dakika forma giymiş bir gençle değiştirildiğinde, bütün gözlerin bu sönmek üzere olan yıldızın etrafında toplanması son derece doğaldı. Ancak Arsenal’de sahne arkasında daha çok dikkat çeken şey, gençler ve onların ışıldama potansiyelleriydi. Londra kulübünde bazı dinamiklerin değişmesi gerekiyordu ve bu oyuncu değişikliği, odağı söz konusu dinamiklere çevirdi. Wilcock Arsenal’in U23 takımında harika bir sezon geçirmiş ve A takıma yükselecek kadar ilerleme kaydetmişti. Avrupa Ligi, FA Cup ve Caraboa Kupası’nda kendisine tanınan sürede, orta sahadan yaptığı bindirmelerin ardından soğukkanlılıkla bulduğu gollerle ustalığını göstermişti. A takımla çıktığı altı kupa maçında altı da gol atmıştı. Peki Arsenal, Joe Wilcock gibi 19 yaşındaki bir gençle ne yapabilir? Bu, aslında kulüple ilgili çok daha kapsamlı bir sorunun parçası. Transfer bütçesi vasat, maaşlar problemli. Kulüp, bilhassa güçlü bir genç oyuncu grubunun kapıyı çaldığını hissediyor. Ancak Premier Lig, son yıllarda 18-21 yaş grubu gençler için kırılması oldukça çetin bir ceviz ve Jadon Sancho, İngiliz sistemi içinde sayıları giderek artan yıldız adaylarının nasıl bu sınırlar dışında gelişmeye teşvik edilebileceğinin göz kamaştırıcı bir örneği. İngiltere’deki geleneksel yöntemler, bir sürü genç oyuncuya zorlu görevler verip onları dezavantajlı duruma sokmanın pratikte olumlu sonuçlar vermediğini gösteriyor. Arsenal, bu yaş grubundaki oyuncuların gelişim ihtiyacını çözmek adına bir strateji geliştirdi. Freddie Ljungberg öncülüğündeki 'geçiş takımı' bu sezon başında oluşturuldu. İsveçlinin Arsenal’de genç takım antrenörü olarak attığı adımlar büyük önem taşıyor. Ljungberg, Hale End’deki (Arsenal’in Londra’daki tesisi) bütün yaş gruplarıyla zaman geçirdi. Onun bütün bu süreçte zorluklarla başa çıkabilmesi ve yarattığı izlenim, genç oyuncuları etkiledi. Ayrıca Ljungberg’in U21 takımıyla geçirdiği heyecanlı seneden sonra A takım kadrosuna terfi ettirilmesi, genç takım ile A takım arasında bağ yaratmak için bir adımdı. Kulübün futbol direktörü Raul Sanllehi, U23 takımından A takıma geçişin muazzam olduğunu söylüyor ve ekliyor: 'Bu İngilizler için oldukça özel çünkü bizim, Avrupalı rakiplerimiz gibi üst seviye futbol oynayan bir B takımımız yoktu. Bu yüzden kimin U23 ile kalacağına, kimin A takımla çalışıp oynama şansı bulacağına ve kimin kiralık gideceğine dair dikkatli seçimler yapmamız gerekiyor.' Ljungberg; akademi bünyesinde, sahada test edilmesi gereken ve bunun için şansa ihtiyacı olan bir grup yetenekli oyuncu olduğunun son derece farkında. Arsenal, modern futbolun 18-21 yaş arasındaki oyuncuları sürüklediği o kara deliğe kendi futbolcularının düşmesini önlemek istiyor. Stratejiler, geçen sezon hücum oyuncuları Reiss Nelson ve Emile Smith Rowe'un Almanya’ya kiralanmasıyla şekillenmeye başladı. Charlton’da iyi iş çıkaran savunma oyuncusu Krystian Bielek, geçen sezonu Arsenal’de geçiren Willock, Bukayo Saka ve diğerlerinin gelecek adımları, Ljungberg ve geçiş takımının odak noktası olacak. Ljungberg’in Steve Bould ile görev değişimi yapması dikkat çeken bir hamle oldu. Etkileyici olan kısım, Ljungberg'in Unai Emery’nin A takım kadrosunun bir parçası olarak alacağı sorumluluğun büyüklüğüyle ilgili. Onun antrenörlük karakteri, kendisinin inatçı biri olduğunu gösterirken, bulunduğu ortamda önemli bir figür olmak istediğini de ortaya koyuyor. Freddie, rolü gereği oyuncu gelişimi meselesine odaklanmasına rağmen, aynı zamanda ilginç bir şekilde sonuç odaklı bir insan. Ajax'ın geçen sezon Şampiyonlar Ligi'nde futboldaki hayal gücünü nasıl canlandırdığı göz önüne alınırsa, Hollanda’daki sistem dikkat çekici bir örnek olarak öne çıkıyor. Bununla birlikte Ajax'ın parlak gençleri deneyimle harmanladığını hatırlatmakta fayda var - üst düzey futbol kadar rekabetçi ve acımasız olan bir sporda başarıya ulaşma şansına sahip olmak için bu karışımın doğru olması gerekiyor. Aslında Ajax ile ilgili daha büyük bir resim var. Eski oyuncuların takımda kıdemli pozisyonlarla yer alması, kulüp ruhunun ve değerlerinin pekiştirilmesinde oldukça etkili oldu. Ljunberg’e daha çok hareket özgürlüğü vermek, Bould’un ortaklığını sağlam tutmak, Robert Pires’ı özellikle de sakatlıktan dönen oyuncularla ilgilenmesi için etrafta bulundurmak ve Edu’nun yakında teknik direktör olarak dönmesinin bekliyor olmak; Arsenal’in, amaçları için tutkuyu canlı tutmaya çalıştığının göstergesi. Ancak alınacak daha çok uzun bir yol var. Sanllehí; genç oyuncuları motive etmenin, Arsenal'in ve onun temsil ettiklerinin her zaman önemli bir parçası olduğunu söylüyor. “Biz bu geleneği birçok nedenden dolayı sürdürmek istiyoruz ancak temel olarak şu iki nedeni öne çıkarabiliriz.” diye de ekliyor. “Birincisi, bu oyuncular kulüple birlikte büyüyorlar ve takımla aralarında doğal bir bağ var. Bu bağ, oyuncuların soyunma odasında da taraftarlarla olan ilişkilerinde de Arsenal için oynamanın ne demek olduğunu bilmelerini sağlıyor. “İkincisi, akademimize yaptığımız yatırım çok büyük olsa dahi; transfer ücretlerindeki ani enflasyonla beraber bu yatırım finansal açıdan daha da verimli hâle geldi. Bu durum yalnızca maliyetleri düşürmek ya da ucuzlukla ilgili değil; aynı zamanda daha iyi oyuncular transfer etmek için dış pazara yönelmemiz gerektiğinde, en iyi etkiyi yaratmak için kendi para kaynaklarımıza odaklanabileceğimiz anlamına da geliyor.” Bugünler, Arsenal’in Gençlik Projesi’ni yeniden başlatması için iyi bir zaman gibi gözüküyor. Zira kulübün içinde olduğu sıkıntılar, performanslarına bel bağlanmayacak ancak çok para kazanan oyuncuların olduğu bir kültürden kaynaklanıyor. Yine de yol boyunca darbe ve yara almak kaçınılmaz. Manchester City ve Liverpool tarafından belirlenen mevcut standartlar göz önüne alındığında ve Arsenal’in hemen arkasındaki Wolves ve Leicester gibi kulüplerin hırsına bakıldığında; genç oyunculardan öne çıkıp beklentilerin üstesinden gelmeleri ve kendilerini ifade etmelerini istemek çok gerçekçi durmuyor. Ljungberg, 21 yaşındayken ve “punk” bir saç kesimine sahipken Arsenal formasıyla Manchester United karşısına çıktığı ilk maçı hatırlıyor olabilir. İsveçli, o ilk maçta bir gol atmış, bir de sarı kart görmüştü. Fırsatlar, yakalanmak için bekliyorlar.